woensdag 1 september 2010 00:00
Het hoeft niet altijd kommer en kwel te zijn met al die regen en wateroverlast.
Ik heb de eerste bubbels en amuses al weer achter de kiezen bij het slaan van de eerste paal voor het nieuwe Meander Medisch Centrum (MMC) aan de Maatweg in Amersfoort/Hoogland.
Het was modderig en regenachtig op het tijdelijke feestterrein en er werden gratis paraplu's verstrekt.
Ik stond toevallig bij die paraplubakken en heb er tientallen staan uitdelen, soms wel met vijf of zes tegelijk want ze waren gratis. In het budget was hier overigens rekening mee gehouden volgens een ingewijde. Eindelijk weer borrelen. Jammer genoeg in de regen en de blubber maar weer met allerlei bekende Nederlanders en Amersfoorters.

Heerlijk om weer een luidruchtige Karel M. van de Graaf te horen afgeven op een vreselijke obligate spreker tijdens het voorprogramma.De M staat voor MAX, lieve lezers.
Ook leuk was de inleiding door bestuursvoorzitter Jan Kleine die zijn speech had aangepast aan de omstandigheden.Hij beschreef het totaal ondergelopen bouwterrein als volgt: ,,We hebben de Eem ook maar gelijk meegenomen in de bebouwing."

De eerste paal werd op de ouderwetse manier met de hand geslagen door patiënten en bestuurders waarvan er enkele naar verluid daarna met een stevige hernia in hun eigen ziekenhuis zijn beland.
Ook oud wethouder Jelle Hekman gesproken.Hij stelde mij voor aan vader en zoon Eggenkamp. Twee uiterst tevreden rietdekkers die,nadat ze met hun bedrijf moesten wijken voor het ziekenhuis, met hun nieuwe onderkomen aan de Slaagseweg bijzonder tevreden waren. Samen met uw stukjesschrijver dronken ze er een biertje op.

De sjiek geklede dames en heren hadden bij het verlaten van het terrein de grootste moeite om droog over te komen. Want de naaldhakken verdwenen in de sompige grond en de blinkend gepoetste veelal bruine schoenen zakten tot aan de veters in de drab. Bij de uitgang zag ik nog net hoe een fraai gemanicuurde hand met halfvol champagneglas in het ontstane drijfzand verdween.
Het overvloedige regenwater deed ook de familie Weijman uit Geldermalsen de das om. Toen het water in de Eemhaven nog laag stond waren ze met hun bootje 'Motormuis III ' onder de fietsbrug bij de Koppel gevaren.

Maar nu kunnen Evert en Sarida niet meer terug, want het waterpeil is zo gestegen dat ze er niet meer onderdoor kunnen.
Ze namen het gelukkig sportief op en hebben van de nood een deugd gemaakt. Noodgedwongen heel Amersfoort gezien, wat prima bevallen is. Tegen collega brugwachter Tom Vos had het sympathieke stel vanaf het dek geroepen: 'Nu zijn we officieel inwoners van Amersfoort geworden!'

En er zit volop water in 'the reflecting pond', de vijver naast Kunsthal KAdE. Kunnen we ons toch nog een beetje een beeld vormen over hoe het eruit komt te zien als hij af is. Als hij ooit afkomt.
Zal hij ooit in volle glorie weerkaatsen in de stralende zomerzon van 2011/2012/2013?

Joop de Keijzer